قالب پرشین بلاگ


پوشاک کرمانج های شمال خراسان
پوشاک زیلان شیروان
باتشکرازتمام دوستانی که بانظرات خودماراراهنمایی کرده اند.دوستان عزیزاگر

پیشنهادی برای بهترکردن وبلاگ خودتان داریدمیتوانید درقسمت نظرات ارائه

دهید.همچنان منتظرنظرات سازنده ی شماهستیم.


[ پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 ] [ 10:6 ] [ زیلان ]

در مراسم جشن و سرور، کرمانج ها رقص های متنوعی دارند که یکی از دیگری زیباتر و شادترند و سه گونه اند :

 1. بازی های دوری و زنجیره ای بازی های قرسه ای از کهن ترین رقص های دسته ای دوری کرمانجی ست. این بازی ها بدین لحاظ که شامل یک دور رقصی اند با رقص های کردی همانندی دارند. دورِ رقصی شامل بازیهای قرسه ای که در ابتدای آن ممکن است مقام های رقصیِ دیگری اجرا شوند که در میان ادوار رقصی قرسه ای سنت شده اند. رقص های منفرد که به همراه رقص های قرسه ای اجرا می شوند، به لحاظ ریتمیک و ملودیک با می گویند « رقصه » همدیگر تناسب و ارتباط دارند. قرسه را برخی با قلب حروف  ) روایت حشمت سعادتی و عاشیق شیر محمد قره خانی از ظلم آباد( ترتیب عمودی رقص های قرسه ای از یک تا دوازده قرسه است.

یک قَرسِه :

 یک قرسه یعنی یک بار انگشتان دست را به هم نزدیک کردن یا زدن است.

دو قَرسِه

دو بار دست زدن است که به قرص حنایی تربت جام (شرق خراسان) می ماند و حنا کردن دست را به نمایش می گذارد. دو قرصه تندتر از یک قرسه است و حرکات پای آن مانند رقص یک قرسه است.

 بعد از دو قرسه، مقام رقصی با نام هله هله (دست دست) ممکن است نواخته شود  )حشمت سعادتی, عاشیق محمدقربان قره خانی، شیرمحمد قره خانی، محمدکریم باقری از ظلم آباد) که تنوعی در حرکات دستی رقص های قرسه ای ایجاد می کند.

در این رقص دست ها باز می مانند و از ساعد و مچ پیچ می خورند و به یکدیگر

نزدیک نمی شوند. بعد از هله هله رقص های منفرد دیگری ممکن است اجرا شوند.

انارکی

از رقص های منفرد است که در میان بازی های قرسه ای می آید. برخی از کرمانج ها به آن حاجی نارنجی نیز می گویند. حرکات رقص انارکی به حرکات بازی دو قرسه می ماند.

 سه قَرسِه

شامل سه ضربه ی دست یا اشاره انگشت ها به کف دست یا بشکن است. به این رقص بشکن بشکن نیز می گویند و سه چکه ی تربت جامی ها همین ملودی را دارد.

 بجنوردی

بجنوری به رقص کرمانج های بجنورد اطلق می شود و احتمالً ملودی آن با وزن مقام سه قرسه ای هماهنگ است و کرمانج های سایر نقاط نیز آن را اجرا می کنند.

شلنگی

رقصی شاد و با حرکات متنوع از منطقه ی جوین است که در آن رقصندگان با چند قدم به یک سو می روند و سپس برمی گردند و با یک پا به درون دایره ی رقصی ضربه می زنند و با بشکن های متوالی بر شکوه رقص می افزایند.

 چپ و راسته

مشخصه ی آن حرکت عکس بدن و پای بازیگران نسبت به یکدیگر است که بصورت لی لی اجرا می شوند و زیبایی خاصی به رقص های قرسه ای می بخشد و آن را از گل و )یک نواختی بیرون می آورد. حرکتی در میان این رقص ها انجام می گیرد که نام دارد و رقصندگان با یک پای چرخشی و پایی که محور شده به داخل دایره (غنچه و خارج آن در جا گردش می کنند و غنچه ی گلی را که باز می شود به نمایش می گذارند.

پنج قَرسِه

پنج ضربه شامل پنج ضربه ی دست است که دو تای آن ها مجزا از سه ضربه ی دیگر زده می شود. پنج قرسه میان همه ی کرمانج ها رایج نیست و ظلم آبادی ها آن را به یاد دارند.

شش قَرسِه

دارای شش ضربه است که سه ضربه ی (چرتکَه) آن با چرخش به سمت راست و سه ضربه با چرخش به طرف چپ به وسیله ی دست ها اجرا می شود و بدن کمی به طرفین خم می شود.

دوازده قَرسِه

شامل دوازده ضربه یا دو شش قرسه است و شش ضربه ی آن در سمت چپ و شش ضربه ی آن در سمت راست با دست ها اجرا می شود.

2. سایر رقص های کرُمانجی

بازی های دیگری در میان کرمانج ها رایج اند که در شهرهای کرمانج نشین مثل بجنورد و قوچان همه ی آن ها را اجرا نمی کنند. این بازی ها به مرکز مهم موسیقی کرمانجی یعنی روستای برهوت ظلم آباد (نزدیکی بستان آبادِ سبزوار, فاقد آب و برق تا سال 75 ) متعلق است که از تأثیر موسیقی های دیگر نقاط محفوظ مانده است.  مردم این ده قریب به اتفاق اهل موسیقی اند و از خاندان های موسیقی، خاندان باقری و قره خانی مشهورند.

هَله هَله

نوعی بازی با آهنگی سنگین است و ممکن است در بازی های قرسه ای پس از دو قرسه اجرا شود.

دستمال بازی

این بازی را امروز کرمانجی ها به یاد ندارند و پیران آن را اجرا می کنند. پاها در این بازی بسیار کوچک برداشته می شود در حالی که رقصنده دستمالی را با یک دست یا دو دست بالی سر و جلوی صورت آهسته می چرخاند.

جانِ مَه

از بازی هایی است که ظلم آبادی ها آن ها را خوب بلدند و سُرنا نوازانی که از این روستا برخاسته اند قادرند ملودی این رقص ها را اجرا کنند. این بازی ها در مراسم جشن و سرور کرمانج های سایر نقاط کم تر اجرا می شوند. بازی با آهنگ سنگین به آرامی اجرا می شود و یا بال و پایین رفتن دست ها همراه است.

ماد(ت) ماتی

به بازی های قرسه ای نزدیک است (سه و شش قرسه) که در ظلم آباد و اسفراین رواج دارند.

اصغرجان

با حرکات کامل متفاوت دست اجرا می شوند. یک دست بر کمر قرار می گیرد و دست دیگر به طرف بال از ساعد حالت خمیده دارد و انگشت ها به همراه مچ به طرف داخل پیچ می خورند و آن را افراد مسن هم اجرا می کنند.

مجسمه

حالتی تقلیدی و شوخی وار دارد و رقصی ست که با قطع شدن صدای دهل و ثابت ماندن ملودی، بازیگر باید در هر حالتی که هست سر جایش بی حرکت بماند و اگر حتی حرکتی کنُدَ از بازی کنار گذاشته می شود. با نواخته شدن دهل و از سر گرفتن سرنا بازیگران به بازی ادامه می دهند. این رقص بین لرها و بختیاری ها نیز رایج است و به نظر می آید از لوطی های دیگر نقاط اخذ شده باشد (عاشق کریم باقری کهن ترین سرنا و قُشمه نواز ظلم آباد آن را خیلی قدیمی نمی داند(

سربازی

سربازهاست که با حرکات « قدم رو » و « رژه » سربازی رقصی به تقلید از حرکات مقطع دست و پا اجرا می شود.

3. رقص های سایر اقوام

یک چوبه و دو چوبه

همان بازی اصیل تربت جامی (شرق خراسان) است که با چرخش و بریدن به سوی بالی همراه است و مشخصه ی آن استفاده از یک چوب در بازی یک چوبه و دو چوب در بازی دوچوبه است. این بازی با حرکات خروس جنگی، جنگ و گریز و حمله و دفاع به صورت ایستاده، خوابیده و نشسته اجرا می شود. ملودی این بازی ها تفاوت چندانی با بازی های یک چوبه ودو چوبه ی تربت جام ندارد و لحن و رنگی کرمانجی به خود گرفته است. قُشمه نوازان به سختی قادرند نغمه های این دو بازی را بنوازند چرا که ساز اجرایی این دو مقام در همه خراسان سرناست.

کرمانج ها با اسبی چوبی که خود می سازند و آن را با پارچه های رنگی می پوشانند یک و دوچوبه می رقصند. بدین ترتیب که بازیگری به درون اسب چوبی می روند و در حالی که به صورت نیمه اسب نیمه آدم همبازی او ( به اصطلح غلم سیاه) در بیرون از اسب با او ستیز می کند. این بازی در منطقه ی بیهق رواج داشته است.

بلوچی

امروزه کرمانج ها با نوای رقص بلوچی می رقصند که مبین تأثیر موسیقی و رقص های کوچندگان بلوچی شمال خراسان است.  آهنگ ها و ترانه های مراسم جشن و سرور هر چند آهنگی مختص رزم است اما در آغاز « باسکه » ، از آهنگ های مراسم عروسی مراسم جشن و سرور اجرا می شود. همچنین نقَره در آغاز رقص های قرسه ای نواخته می شود که به نوعی رقصندگان را برای تشکیل دایره ای رقصی و رقص آماده می سازد.

موسیقی کرمانجی آن گاه که به کلم می آید تغزلی ترین ترانه ها از قومی شیفته ی طبیعت، رنگ، جوشش، عشق و بازی را روایت می کند. ترانه های مراسم شادی منحصر به توصیف معشوق و طبیعت نیست بلکه کرمانج ها تلقی خود از جهان و زندگی و شِکوه از روزگار را بیان می دارند. ترانه ها حدیث نبردها و دادها و بیدادهای این قوم عمیقا تغزلی ست که حماسه را نیز به وادی تغزل می برند.

آنان در حالی که می گویند : هر چه گویم تمام نشدنی است، آتش دل خاموش نمی شود، من همچون خاشاکی در آتش عشق می سوزم و به بلندای کوهستانی فراخ برآمدم بر دست و پای داماد حنا می بندند و آن گاه که از گیسوان یار، بال و پر می سازند و او را که چون چراغی در شب تاریک بر روی پلی می درخشد نظاره می کنند خود را ریگی سرگردان در بیابان غربت می پندارند و می خوانند که چون یوسف به چاه تنگ درافتاده اند و به بهای عشق در بازار برده فروشان به تاراج رفته اند و این در حالی ست که رخت دامادی بر تن می کنند

[ پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392 ] [ 9:8 ] [ زیلان ]
رقص كردی

رقص كردی با زیبایی خاص آئینه ای تمام نما از زندگی گذشته این مردم است كه به صورت زنده در زمان حال در وجود آنان در حركت و جریان است . اگر به ریشه یابی و علل به وجود آمدن این هنر توجه نماییم باید اذعان نمود كه این هنر ریشه در زندگی و كار روزانه مانند كشاورزی ، اعتقادات دینی ، مراسم و جشن های بزرگ ، بازی های محلی ، جنگ و دفاع و حالات روحی و درونی افراد دارد كه به صورت امروزی در آمده است . رقص كردی در تمام نقاط كردستان به خصوص در سنندج و مریوان از غنای زیادی برخوردار است و با وجود سازهای الكترونیكی امروزی ، كم و بیش از سازهای سنتی نیز برای همراهی استفاده می گردد .


Kurdistan


[ پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392 ] [ 8:56 ] [ زیلان ]
زیورآلات سنتی کردستان
زنان کردستان به طور سنتی همراه با لباس محلی خود زیورآلات ساخت صنعتگران محلی را استفاده می‌کردند. جنس این زیورها عموما از آلیاژهای برنج و ورشو بوده است، اما گاهی بعضی از قطعات آنها از مس ساخته میشد. به دلیل هزینهٔ بالای ساخت، سختی کار و مشکل رقابت با زیورآلات وارداتی، امروزه این اشیا کمتر از پیش ساخته می‌شوند اما هنوز می‌توان آنها را در بازارهای قدیمی شهر سنندج و بقیهٔ شهرهای استان کردستان یافت. برخی از زنان کرد هنوز از چنین زیورآلاتی استفاده می‌کنند. در تصاویر زیر برخی از این اشیا را می‌بینید.

[تصویر: 24610_520.jpg]
دستبند، ساخته شده از آلیاژ ورشو، دارای عاج‌های برجسته

[تصویر: 24611_988.jpg]
گلوبند و پاموره، ساخته شده از آلیاژ ورشو. جنس قطعات متصل کننده از مس

[تصویر: 24612_922.jpg]
آویز استوانه‌ای از ورشو، ساخت سال 1287 هجری شمسی (سکه‌ها بعدا افزوده شده‌اند). در داخل این استوانه‌هاد و با روبان یا قیطان از گردن آویخته می‌شد.

[تصویر: 24614_879.jpg]

[ پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392 ] [ 8:39 ] [ زیلان ]
یکی از هنرهای دستی و سنتی ایران، دوخت انواع البسه محلی است که با انواع تزیینات رودوزی زیبا تزیین می شود و نه تنها دارای هویتی فرهنگی و ایرانی است بلکه نشان دهنده نوع پوشش و اقلیم هر منطقه از ایران عزیزمان است. در این نوشتار می توانید با البسه محلی استان فارس آشنا شوید.

 


البسه سنتی مردم فارس

اگر چه مشغله‌های زندگی ماشینی این روزها به زندگی سنتی شهرها و بخش‌ها و روستاها و عشایر مردم استان فارس نیز رسوخ کرده و نوع پوشش را در سراسر استان فارس تحت تاثیر قرار داده است.

اما هنوز پوشش محلی و سنتی در استان فارس خصوصا در بین مردم روستا و عشایر رواج دارد و لباس‌های محلی در بسیاری از روستاهای استان فارس به شیوه و شکل سنتی آن دوخته و پوشیده می‌شود.

یک نمونه از لباس‌های محلی و سنتی مردم استان فارس لباس عشایر است. پوشاک زنان عشایر شامل کلاهک، آرخالق، تنبان، پاپوش، روسری، پیراهن، دامن (قر) است که بیشتر در رنگ‌های بسیار شاد و متنوع و الهام گرفته از طبیعت تهیه می‌شود.

پوشاک مردان عشایر نیز شامل کلاه، پیراهن، آرخالق، شال کمر، چقه و کپنک است.

رخت گشاد یا لباس محلی اوز:

یکی از لباس محلی زنانه بویژه لباس عروس در جنوب استان فارس توسط زنان هنرمند شهر "اوز" به نام خوس بافی رونق دارد.

برخی بر این باورند که این لباس توسط تعداد اندکی از زنان هنرمند شهر "اوز" دوخته می‌شود و صنعت خوس بافی را از کشور هندوستان به اوز آورده‌اند.

خوس از الیاف نقره‌ای تشکیل شده که بافته می‌شود و از آن برای تزئین شلوار، روسری، کلاه، پیراهن، جلیقه زنان و لباس کودکان استفاده می‌شود.

اما برخی معتقدند دقیقا مشخص نیست منشا این لباس از کجاست. اگر به لباس‌های محلی در جنوب استان فارس از حوالی فیروز آباد تا مناطقی قریب به بستک توجه کنیم همه آنها شامل دامنی بلند و گشاد و پیراهنی بلندکه تا روی باسن می‌پوشانده است بوده‌اند.

در خود اوز هم تا یک صد سال پیش از این لباسی شبیه به آن مرسوم بوده و لباس عادی مردم حساب می‌شده است. ولی آنچه که به رخت گشاد تمایز می‌بخشد فراوانی زینت‌آلات و طلاهایی است که با آن آمیخته شده است. زینت‌هایی که بیشتر با آرایش رقصندگان معابد هندی شبیه است.

از طرفی قیمت بالای کل این لباس حکایت از این دارد که این لباس خاص بوده است و همه‌گیر شدن استفاده از آن بعدا اتفاق افتاده است. امری که حتی تا حالا هم باقی مانده که همه رخت گشاد ندارند و عده ای در مواقع ضرور از دیگران قرض می‌گیرند.

یک نمونه از لباس‌های محلی و سنتی مردم استان فارس لباس عشایر است. پوشاک زنان عشایر شامل کلاهک، آرخالق، تنبان، پاپوش، روسری، پیراهن، دامن (قر) است که بیشتر در رنگ‌های بسیار شاد و متنوع و الهام گرفته از طبیعت تهیه می‌شود.

برخی از قسمت‌های رخت گشاد یا لباس محلی اوز:

·         کره باغی: کلاه خوص دوزی شده

·         دسمال کچه: دستمال حریر سه گوش که زیر گلو بسته می شود

·         بَلَ: روسری بزرگ خوص دوزی شیفون

·         جُمَ: پیراهن با یقه و سر دست زری دوزی اطلسی

·         نِنتای گشاد: دامن بلند اطلسی با حاشیه دوزی نقره و زری

·         جُلُوی: تسمه پهن از طلا که زیر گلو و دور سر بسته می شود

·         شیخپ: گلوبند بزرگ از طلا و دانه های درشت سنگهای قیمتی

·         چنار: یکی ار دایره های بزرگ طلایی از گلوبند

·         برگک: آویزهای طلایی کوچکی که به چنار متصل است

·         اشرفی: سکه های طلا که در گلوبند است (اشاره به عهد اشرف افغان)

·         گًز: میله‌های طلایی که در گلوبند است (اشاره به غازی که لقب تیموریان است)

·         ماهک: آویز از طلا که پیشانی را می پوشاند

·         هَلّ: آویز از مروارید که پیشانی رامی پوشاند

·         چُمبُر: دسبند بزرگ طلایی با برجستگی خار مانند

·         پتری: حلقه طلایی که به پره بینی بسته می شود

·         کُوش سغری: کفش چرمی با نوک باریک و با زنگوله (کفش ساغری)

·         میلی: حلقه نقره ای برای زینت مچ پا با دانه های درشت از سنگهای قیمتی

این لباس زیبا حالا به نماد اوز و لارستان بدل شده است.

لباس‌های محلی مردان و زنان قشقایی جاذبه‌های خاصی دارد و آوازه آن تا دوردست‌ها نیز رفته و امروزه به یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی این قوم تبدیل شده است.

ایلاتی‌ها نیز در گذشته دارای آرخالق و شال و کلاه‌های بدون لبه و نمدی بوده‌اند و در عصر پهلوی ناچار شدند مثل دیگران لباس یک شکل بپوشند.

[ جمعه سیزدهم دی 1392 ] [ 12:39 ] [ زیلان ]

(دوستان با کلیک کردن بر روی نام مقاله میتوانند مقاله ی مورد نظر رو دانلود کنند)


لباس های محلی ایران

لباس های محلی ایران

پوشش زن و مرد ایرانی ازجمله مسایلی است که از دوران باستان در ایران دارای اهمیت بوده و در شرع مقدس اسلام نیز برآن تأکید بسیار شده است.


لباس های محلی ایران
لباس های محلی ایران

پوشش ایرانی از ابتدای تاریخ باستانی این کشور تا کنون دست خوش تحولات جدی نشده و مفهوم پوشش از زمان باستان به این سو در فرهنگ ایرانی حفظ شده است.


لباسهای سنتی ایران
لباسهای سنتی ایران

کشور ما ایران از لحاظ دستاوردهای مادی ومعنوی بسیار غنی می باشد این دستاوردهای مادی ومعنوی که همان فرهنگ و تمدن یک جامعه نامیده می شوند.


پوشـاک بانوان کرد
پوشـاک بانوان کرد

پوشاک بانوان این منطقه پوشاکی خاص است که با تزئینات و هنرهای دستی بانوان کرد همراه است .


پوشاک کردهای شمال خراسان
پوشاک کردهای شمال خراسان

اساس وپایه پوشاک این دو ایل یکسان و هماهنگ می باشد ولی پس از طی زمان بعضی از آنها دستخوش دگرگونی شده اند بعنوان مثال شادلوها دراثر معاشرت با شهرنشینان دارای پوشاکی ساده ترازدیگر نواحی شده اند.


پوشاک بانوان کرد آذربایجان غربی
پوشاک بانوان کرد آذربایجان غربی

پوشاک بانوان این منطقه شامل ۸ تکه اساسی می‏باشد که عبارتند از : کلاه روسری سربند پیراهن شال کمر پل ارخالق شلوار و کفش البته در لباس بانوان کرد این منطقه گاهی جلیقه نیز دیده شده است .


لباس مردان کرد
لباس مردان کرد

این تفاوت در لباس مردان کردستان کرمانشاهان و آذربایجان غربی به صفر رسیده و تنها پوشاک مردان شمال خراسان کمی متفاوت از سه ناحیه ذکر شده می‏باشد .

[ سه شنبه نوزدهم شهریور 1392 ] [ 21:26 ] [ زیلان ]
  زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

  زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 

دختری از قوم باشقیری

 

  زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختری از چوکوتکا

  زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

دختر اوکراینی در لباس محلی

 

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

دختر قرقیزستانی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

مردم کومی-ایژموک

 

  زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختر ازبک

 

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختر روستایی روس در لباس زمستانی محلی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 رقص اقوام کاباردینو بالکاری در لباس سنتی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختر اوکراینی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مردم مغول با لباس محلی

 

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختر روس در لباس قدیمی روسی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مردم تیوا بهنگام رقص در لباس سنتی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مردم گرجی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختر ترکمن

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 دختران قزاق در لباس محلی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مردم تاجیک

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مراسم عقد جوانان یاکوتیا در لباس محلی

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 مردم تاتار

 زنان ملت های مختلف در لباس محلی (عکس)

 اسکیموها


[ سه شنبه نوزدهم شهریور 1392 ] [ 21:18 ] [ زیلان ]

صفحه هایی از کتاب تاریخ لباس های زنانه دنیا، از سال ۵۳۱۸ پیش از میلاد تا کنون نوشته پل لوئیس دو

گیافری، منتشر شده در ۱۹۲۶-۱۹۲۷ میلادی، نیویورک.


لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

لباس های مجلل ایرانی

[ سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1392 ] [ 23:47 ] [ زیلان ]

مجموعه ای از تصاویر لباس های محلی اقوام گوناگون ایران شامل لباس های

گیلکی، مازندرانی، کردی، خراسانی، کاشانی، کردان خراسان، قوچانی، قشقایی،

بختیاری، بلوچی، لری، و ترکمن.


زن بختیاری

زن بختیاری


زن بلوچی

زن بلوچی


زن قوچانی

زن قوچانی


زن گیلانی

زن گیلانی


زن کاشانی

زن کاشانی


زن کرد خراسانی

زن کرد خراسانی


زن خراسانی

زن خراسانی


زن لری

زن لری


زن مازندرانی

زن مازندرانی


زن قشقایی

زن قشقایی


زن ترکمن

زن ترکمن


[ سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1392 ] [ 23:41 ] [ زیلان ]

عکس های گوناگونی از فرهنگ، پوشاک، آداب و رسوم و هنرمندان کرمانج شمال خراسان

این عکس ها شامل زندگی کوچ نشینی، لباس و پوشش کرمانجی، خواننده و هنرمندان و گروه های هنری، صنایع دستی و سایر موارد است

 

عکس: قوچان - Qoçan

عکس: قوچان – Qoçan

Bînedarîyê Kurmancan - زن کرمانج در حال تهیه نان

Bînedarîyê Kurmancan – زن کرمانج در حال تهیه نان

دختربچه کرمانج لاینی در لباس محلی - Keçka Layînî we çekê Kurmancî

دختربچه کرمانج لاینی در لباس محلی – Keçka Layînî we çekê Kurmancî

بانوی کرمانج نماد پاکی و پوشش و تلاش - Jinê Kurmanc Xorasanî

بانوی کرمانج نماد پاکی و پوشش و تلاش – Jinê Kurmanc Xorasanî

زن کرمانج لاین با لباس مخصوص - Jinê Kurd Layînî

زن کرمانج لاین با لباس مخصوص – Jinê Kurd Layînî

عروسی و گووه ند کرمانجی - Dawetê Kurmancî Le Bakûra Xorasanê

عروسی و گووه ند کرمانجی – Dawetê Kurmancî Le Bakûra Xorasanê

بانوی کرمانج خراسانی با لباس زیبای کردی - Jinê Kurd Xorasanî

بانوی کرمانج خراسانی با لباس زیبای کردی – Jinê Kurd Xorasanî

زنان تلاشگر و زحمتکش عشایر در لباس زیبای کرمانجی - Jinên Kurmanc Koçber yê Xorasanê

زنان تلاشگر و زحمتکش عشایر در لباس زیبای کرمانجی – Jinên Kurmanc Koçber yê Xorasanê

گروه موسیقی بانوان هرای - Koma Heray Yê Qoçanê

گروه موسیقی بانوان هرای – Koma Heray Yê Qoçanê

رقص یا لیستک زنان منطقه کلات نادری و لاین - Jinên Layînê Kurmancê Delîzin

رقص یا لیستک زنان منطقه کلات نادری و لاین – Jinên Layînê Kurmancê Delîzin

سفری کردی - هنر زنان تلاشگر کرمانج - Sifrê Kurdî Hunera Jinên Kurde Xorasanî

سفری کردی – هنر زنان تلاشگر کرمانج – Sifrê Kurdî Hunera Jinên Kurde Xorasanî

عروسی کرمانج - داوه تێ کیرمانجی - Dawetê Kurmancî

عروسی کرمانج – داوه تێ کورمانجی – Dawetê Kurmancî

گروه موسیقی جایلان - Koma Caylan - کۆما جایلان

گروه موسیقی جایلان – Koma Caylan – کۆما جایلان

کودک در لباس کرمانجی

گروه هنری جایلان در فرانسه - سال 2011

گروه هنری جایلان در فرانسه – سال 2011

با نو گل نبات - گۆل نه وات - Gul Newat

با نو گل نبات – گۆل نه وات – Gul Newat

اعضای خانواده به زبان کرمانجی - Malbat Bi Kurmancî - مالبات ب کۆرمانجی

اعضای خانواده به زبان کرمانجی – Malbat Bi Kurmancî – مالبات ب کۆرمانجی

خانم یلدا عباسی هنرمند کرمانج - Yelda Ebbasî Dengbêjê Kurmanc

خانم یلدا عباسی هنرمند کرمانج – Yelda Ebbasî Dengbêjê Kurmanc

Her gepek je derekê - ھه ر گه په ک ژه  ده ره کێHer gepek je derekê – ھه ر گه په ک ژه  ده ره کێ

Kurdên Xorasanê Kurdî BinivîsinKurdên Xorasanê Kurdî Binivîsin

یادگیری تصویری الفبای زبان کردی کرمانجی

یادگیری تصویری الفبای زبان کردی کرمانجی

کوچ عشایر کرمانج - یک عکس قدیمی

کوچ عشایر کرمانج – یک عکس قدیمی

فاطمه اسماعیلیان - هنرمند کرمانج - مادر خانم یلدا عباسی

اسماعیلیان – هنرمند کرمانج – مادر خانم یلدا عباسی

مادر و دختر هنرمند - یلدا عباسی به همراه مادر - Yelda Ebbasî û Dayîka wê

مادر و دختر هنرمند – یلدا عباسی به همراه مادر – Yelda Ebbasî û Dayîka wê

گروه موسیقی هرای - بانوان قوچانی - Koma Heray Yê Qoçanê

گروه موسیقی هرای – بانوان قوچانی – Koma Heray Yê Qoçanê

عروسی شهرآباد کرد آشخانه - زنان کرمانج در لباس محلی - Dawetê Kurmancî Le şehrabad Kurd Aşxenê

عروسی شهرآباد کرد آشخانه – زنان کرمانج در لباس محلی – Dawetê Kurmancî Le şehrabad Kurd Aşxenê

کودک لاینی در لباس محلی کودک لاینی در لباس محلی - Keçka Kurmanc Layînî we çekê xwe ra

کودک لاینی در لباس محلی – Keçka Kurmanc Layînî we çekê xwe ra

این هم تنور صحرایی -= این هم تنور صحرایی - Nan û sîl

این هم تنور صحرایی – Nan û sîl

-

دختربچه ای با لباس زیبای کرمانجی

دختربچه ای با لباس زیبای کرمانجی

--


[ جمعه سوم خرداد 1392 ] [ 19:42 ] [ زیلان ]



6.     Destay rash belak

1.     Har Yad

7.     Chawarwani

2.     Koch u yad

8.     Ho kchaka

3.     Are layil

9.     Bangm ekaiy

4.     Ba jasta leram

10.  Tarmai to

5.     Hamo dame la yadmi

[ جمعه سوم خرداد 1392 ] [ 19:37 ] [ زیلان ]
[ یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 20:29 ] [ زیلان ]
[ یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 20:17 ] [ زیلان ]
[ یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 20:11 ] [ زیلان ]

ریشه یابی البسه اقوام ایرانی
«پوشاک» یکی از بارزترین سمبل های فرهنگی، مهم ترین و مشخص ترین مظاهر قومی و سریع الانتقال ترین نشانه فرهنگی است که به سرعت تحت تاثیر پدیده های فرهنگ پذیری در بین جوامع گوناگون انسانی قرار می گیرد، تاجائیکه حتی عده ای معتقدند; استیلای فرهنگی و سلطه پذیری در وهله..........


ادامه مطلب
[ پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1392 ] [ 13:34 ] [ زیلان ]
لباس مردان کرد


این تفاوت در لباس مردان كردستان كرمانشاهان و آذربایجان غربی به صفر رسیده و تنها پوشاك مردان شمال خراسان كمی متفاوت از سه ناحیه ذكر شده می‏باشد . لذا لباس مردان كرد به ٢ قسمت تفكیك شده، در بخش اول مردان كرد نشین كردستان, كرمانشاهان و آذربایجان غربی و در بخش دوم لباس مردان شمال خراسان بررسی می‏شود .

● پوشاك مردان كرد كردستان ، كرمانشاهان و آذربایجان غربی
▪ پوشاك مردان كرد این نواحی شامل ۹ تكه می‏باشد كه به قرار زیر است
۱) عرقچین و كلاه مخروطی شكل مردان كرد
برخی از مردان كرد از عرقچین و برخی دیگر از كلاه مخروطی شكل.........


ادامه مطلب
[ پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1392 ] [ 13:32 ] [ زیلان ]
پوشاک بانوان کرد آذربایجان غربی

این استان در شمال غربی كشورمان واقع شده است، بعضی از مناطق آن ترك زبان خارجی و برخی كرد نشین می‏باشند . در این ناحیه طوایف مختلفی از كرد ها سكونت دارند، با این حال بیشتر كردهای این ناحیه در شهر مهاباد و اطراف آن می‏باشند .
● پوشاك بانوان كرد آذربایجان غربی
پوشاك بانوان این منطقه شامل ۸ تكه‌ اساسی می‏باشد كه عبارتند از : كلاه - روسری - سربند - پیراهن - شال كمر - پل (ارخالق ) - شلوار و كفش، البته در لباس بانوان كرد این منطقه گاهی جلیقه نیز دیده شده است .
۱) كلاه بانوان كرد در آذربایجان غربی
كلاه بانوان این منطقه به شكل یك استوانهٔ‌ كوتاه می‏باشد كه ابتدا آنرا از مقوا می‏سازند و سپس با مخمل الوان روكش می‏شود ضمن این كه كلاه حتماً پارچه هایی از جنس آستر،‌ آستر كشی می‏شود .روی كلگی كلاه از تزئینات گوناگونی استفاده می‏شود این تزئینات شامل گلدوزی، یراق دوزی و پولك دوزی می‏باشد.
۲) روسری بانوان كرد آذربایجان غربی
این روسری از جنس توری می‏باشد كه گلدار یا ساده است به شكل مثلثی است كه هر ضلع آن دو متر ویك چارك است و دو ضلع ازآن روی شانه قرار می‏گیرد ومعمولاً این دو ضلع ریشه های تزئینی در نظر گرفته می‏شود ودو گوشهٔ‌ این دو ضلع در جلو به روشهای تزئینی گره می‏خورد و یا از داخل حلقه های چوبی عبور پیدا می‏كند و به این ترتیب روسری روی شانه فیكس می‏شود ویك دنباله بلند ازآن آویزان می‏شود و گاهی آنرا به پشت برده و گره می‏زنند .
۳) سر بند بانوان كرد كرد آذربایجان غربی
سر بند بانوان این ناحیه ماند بانوان دیگر نواحی كردنشین همان پارچه كلاغه ای با زمینه سیاه و طرحهای زرد و سفید است و طرز بستن آن به دلخواه،بانوان می باشد، اما آنچه مرسوم است این كه در اكثر نواحی بخصوص در ایل «زراره» بانوان روسری را بر روی بدنهٔ‌ كلاه می پیچند .
۴) پیراهن بانوان كرد آذربایجان غربی
این پیراهن نیز مانند پیراهن سایرمناطق پیراهنی است بلند وگشاد كه دارای بالا تنه ساده وپائین تنه پرچین می باشد, بااین تفاوت كه چین این پیراهنها بر خلاف سایر پیراهنها كه از زیر سینه شروع می شود از حوالی ران به بعد می باشد یقه این پیراهن گرد می باشد ودر وسط آن یك چاك تا ناحیه سینه قرار گرفته است. پارچه آن معمولا الوان وگلدار است ودارای آستینهای بلند می باشد . كه می تواند سنبوسه دار وبدون سنبوسه باشد.
۵) شال كمر
طول شال كمر بانوان كردبیش از ۸ متروعرض آن ۴۰ سانتی می باشد پارچه شال كمر بانوان كرد از پارچه های گلدار والوان انتخاب می شود و روش بستن آن به دور كمر بر خلاف مردان كه آنرا محكم می بندند بسیار راحت و آزاد می باشد .
۶) یل (ارخالق )
بانوان این منطقه نیز مانند سایر مناطق كردنشین از یك یل (كت) جهت پوشش روی پیراهن استفاده می كنند . قد این كت تا كمر بوده و پارچه آن معمولا از مخمل الوان انتخاب می شود . آستین این كتها معمولا از ساده می باشد ودر محل مچ چاكی بلند و باز دارد
۷) شلوار بانوان كرد آذربایجان غربی
شلوار بانوان كرد آذربایجان غربی مانند سایر مناطق كرد نشین می باشد .
۸) كفش بانوان كرد آذربایجان غربی
جنس كفش زنان كرد آذربایجان غربی از چرم می باشد كه به صورت یك تكه از كف پا تا روی پا می آید . رویه این كفش بر پشت پا با نخهای ابریشمی ضخیم والوان زه كشی می شود . ضمن اینكه در رویه پا ناحیه نوك پنجه دارای منگوله های الوان می باشد . همچنین بانوان كرد این ناحیه آگاهی از پوشش دیگر به نام قبا استفاده می كنند جنس پارچه قبای بانوان كرد این ناحیه معمولا از پارچه های نازك انتخاب می شود در روش بستن آن به این طریق است كه جلوی سینه آن به صورت سه گوش برروی هم آمده ودر پشت در ناحیه كمر با بندهای بسته می شود .


خانه اقوام ایرانی


[ پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1392 ] [ 13:21 ] [ زیلان ]

عکس های تولیدی کرمانج(زیلان)





[ یکشنبه چهارم فروردین 1392 ] [ 22:56 ] [ زیلان ]

در چهار قسمت کردستان که شامل کردستان ایران،عراق،ترکیه ،سوریه است شاهد پوشش‌های گوناگونی از لباس کردی هستیم به گونه‌ای که با کمی تغییر نسبت به یکدیگر شکل زیبای خود را دارا می‌باشد که این شکل برگرفته از نیاکانشان و با توجه به شرایط آب و هوایی و اقلیمی سازگار و درست شده است و آن را در جایگاه مهمی قرار داده است.

كردها طی قرون متمادی با لباس محلی خود پيوند عاطفی، عقيدتی و سنتی شديدی برقرار كرده‌اند و علاقه زيادی به حفظ و نگهداری لباس سنتی خود كه نشانگر هويت فرهنگی آن‌هاست، دارند. به طوری که در ابتدای حكومت پهلوی در زمان زمامداری رضاخان هنگامی كه مقرر شد تمام مردم ايران لباس واحدی بپوشند، كردان در مقابل اين دستور مقاومت نشان داده، لباس خود را تغيير ندادند. البته در شهرهای بزرگ استان مانند سنندج، برخی از جوانان، لباس محلی را فقط در مراسم و جشن‌های خاص می‌پوشند و علاقه‌ای به استفاده از آن به طور معمول ندارند به همين دليل در سنندج كمتر ديده می‌شود كه فردی با لباس محلی در خيابان ظاهر شود اما در ساير شهرها مانند سقز، بانه و مريوان غالباً تمامی زنان و مردان با لباس محلی در شهر ديده می‌شوند.

لباس و پوشاک كردان از تنوع و غنای فوق‌العاده‌ای برخوردار است كه در زينت‌ها و رنگ‌های لباس به چشم می‌خورد. لباس كردی هرگز يک‌رنگ و تيره‌گون نيست بلكه هميشه با تركيب رنگ‌های مختلف، چشم‌ها را به خود جلب می‌كند و انسان به اين باور می‌رساند كه تمام عناصر طبيعت و محيط پيرامون از جمله مرغزارهای سرسبز، گل‌های رنگارنگ، سپيدی برف‌ها، آسمان صاف و آبی، سيلاب‌های خروشان در اين تنوع رنگ تأثير مهمی داشته‌اند. لباس کردی همانند زبان کردی، دارای تنوع خاص در مناطق مختلف است.

به گزارش ایلنا، پوشاک زنان کردستان لباسی شبیه شبرنگ‌ها و ستاره‌های آسمانی است، لباسی که رنگ و بوی سنت دارد و اصالت یك بانوی ایران زمین از آن می‌بارد.

 بانوی كرد زبان مغرب زمین، بزرگترین دغدغه‌اش حفظ سنت‌ها و ارزش‌های ایرانی و محلی است، تركیب اروپایی- محلی را در لباس كردی نمی‌پسندد و باور ندارد لباس اصیل زنان غرب ایران سمبلی فرنگی به خود گیرد.

 او همواره به قدمت هزاران ساله لباس كردی افتخار كرده و با امید حفظ این لباس سوزن را به ملیله و ملیله را به پارچه می‌زند و بعد سمفونی از نوای كردی را در جان پرزرق و برق پارچه به صدا درمی‌آورد.

لباس‌های كردی فقط مخصوص کردستان نیست، این پوشش‌های محلی در استان کرمانشاه، آذربایجان شرقی و ایلام از دیرباز مورد توجه اهالی این شهرها قرار گرفته و قدمتی طولانی دارد.

بیشتر لباس‌های كردی به دوره مادها و ایران باستان بازمی‌گردد؛ بر كتیبه‌ها و سنگ‌نوشته‌های به یادگار مانده از قرن‌های گذشته تصاویر زیادی از زنان و مردان مناطق مختلف ایران با پوشش‌های سنتی اهالی كردنشین حك شده است.

در این كنده‌كاری‌ها، زنان و مردان با پوشش كامل و شبیه به لباس‌هایی كه اهالی كردستان و سایر مناطق كردنشین بر تن می‌كنند، قابل مشاهده است.

لباس زنان کرد عبارت است از:

* که وا: نیم‌تنه‌ای است که روی پیراهن بلند می‌پوشند همانند کت مردانه کُردی است با این تفاوت که اولا پارچه آن را رنگین انتخاب می کنندو ثانیاًخیلی کوتاه تر می دوزند و نیز جیبهای کت مردانه در آن دیده نمی شود.

* کراس: یا پیراهن زنانه کُرد دارای دوختی ساده با بدنی بلند و دامنی گشاده و دراز است.بطوری که دامن پیراهن روی پای آنها قرار می گیرد و معمولاً آن را از پارچه‌های بسیار زیبا، نفیس و گران قیمت تهیه می کنند.

* شال: که همانند شال مردانه است ولی زنها اغلب از نوع رنگارنگ آن استفاده می کنند.زنها وقتی شال را می بندند کمی از پیراهن خود را بالا می کشند بطوری که انتهای دامن از مچ پای آنها پایین تر نمی رود.

* دستمال یا روسری: دستمال زنان کُرد پارچه ای است بسیار نازک و سه گوش که تارهایی در اطراف آن ایجاد می کنند و بدین وسیله بر زیبایی آن می افزایند، اغلب پولکهایی نیز با آن تارها می دوزند تا زیبایی آن را چند برابر کنند.هر چند در مراسم عروسی و فلکلور اکثراً روسری نمی بندند.

* کلاو: یا کلاه زنان کُرد بسیار قشنگ و زیباست، این کلاه را از مقوا و به شکل استوانه کوتاهی درست می کنند و روی آن را با پارچه مخملی رنگین می پوشانند و بعد روی آن را با پولکهای رنگین یا طلایی و گلابیونهای زرین، مزین می سازند.

 این کلاه را بوسیله یک رشته طلا که لیره یا نیم پهلوی هایی به آن می آویزندو از زیر چانه عبور می دهند، روی سر نگاه می دارند و دستمال را روی آن می بندند.

*جافی:شلواری همانند شلوار مردان است، این شلوار را زنان کرد، به ویژه زنان روستایی، هنگام کار می‌پوشند. در سایر مواقع، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا می‌کنند.

 لباس‌های كردی بسیار متنوع است،كمتر از پارچه‌هایی با رنگ تیره در لباس‌های محلی کردستان استفاده می‌شود، زنان و كودكان بیشتر لباس‌هایی بر تن می‌كنند كه در دوخت آنها پارچه‌هایی با رنگ‌های شاد به كار رفته است؛

برخی از زنان،در فصل زمستان یك قبای مخملی كه به مانتو شبیه است روی لباس‌های خود می‌پوشندکه "قباها بیشتر مشكی رنگ هستند" در فصل تابستان نیز، بسیاری از زنان كرد، لباس محلی كه سلطه نام دارد و از جنس مخمل است بر تن می‌كنند.

البته مردمان نواحی مختلف کردستان لباس‌های متفاوتی می‌پوشند اما در دوخت اكثر آنها از قواعد خاصی پیروی می‌شود، مثلاً در مناطق مختلف كردستان مانند بانه،مریوان، اورامان، سنندج و... نوع لباس‌ها متفاوت است.

 فرهنگ پوشش نیز در نواحی مختلف، فرق دارد، برای مثال در چند سال گذشته در شهرهای بزرگ مثل سنندج، تعداد افرادی كه با پوشش محلی در اماكن عمومی ظاهر می‌شوند، كمتر شده است اما در عزاداری‌ها و مراسم عروسی، همه كردها لباس محلی می‌پوشند.

به طور كلی كردها علاقه زیادی به حفظ پوشش‌های محلی دارند به همین علت با وجود تغییرات متعددی كه از قرون گذشته در فرهنگ‌ها به وجود آمده است، پوشیدن لباس‌های محلی  کردستان از سال‌های گذشته رونق دارد و تغییر چشمگیری در آن حاصل نشده است

.

[ شنبه بیست و ششم اسفند 1391 ] [ 23:44 ] [ زیلان ]

آیا تاکنون به نقشی که رنگ در زندگی روزمره شما ایفا می‌کند، اندیشیده‌اید؟ اهمیت رنگ تا آنجاست که مدیران بازرگانی از روانشناسان جهت تعیین بهترین رنگ برای لباس، در کارخانه، اداره، بیمارستان، رستوران و کلاس درس، کمک می‌خواهند. در طول تاریخ بشر، رنگ‌ها اهمیت روان‌شناسانه‌ی ویژه‌ای داشته‌اند. در اینجا به شرح برخی از مهم‌ترین این رنگ ها می پردازیم.


ادامه مطلب
[ دوشنبه نهم بهمن 1391 ] [ 17:20 ] [ زیلان ]
[ پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 ] [ 22:19 ] [ زیلان ]
داوه ته کرمانجی


مراسم خواستگاری و شيرينی خوری



زندگي ايلي و قبيله اي، همراز كوه و رود بودن به كرد صميميتي شيرين بخشيده است و اين عشق ايلياتي را بي پيرايه كرده است.
زندگي در دامان طبيعت باعث شده است كه دو جوان كرد همديگر را عاشقانه دوست داشته باشند. ازدواج معمولا درون قبيله اي بوده است و جوان كرد بروز عشق را با زبان بي زبان گاه در باغ و مزرعه گاه در كنار زلالي چشمه اي گاه در پيچ و خم راه كوهستان، گاه در هنگام فرود آمدن ايل و برافراشته شدن چادر و يا در هنگام كوچيدن ايل، در قالب نگاه و لبخند به يارش رسانده است ولي حجب و حياي ايلياتي اجازه خيره سري به او نداده است.
آنگاه كه جوان زندگي را آغاز مي كردعشق به يار را چون گرانمايه شعله اي در جان زنده و پر فروغ نگه مي داشت. و به خاطر اين يار دوستي است كه در بين كردهاي خراساني به كمتر ترانه، ضرب المثل و... برمي خوريم كه مفهوم طلاق را داشته باشد

ادامه مطلب
[ جمعه ششم مرداد 1391 ] [ 1:40 ] [ زیلان ]
[ جمعه ششم مرداد 1391 ] [ 1:34 ] [ زیلان ]
[ چهارشنبه سوم خرداد 1391 ] [ 21:50 ] [ زیلان ]

سلام به دوستان و همراهان همیشگی یک ویدئوی رقص محلی مردان خراسان شمالی با لباس های محلی که در ادامه مطلب میتونید مشاهده کنید .


ادامه مطلب
[ شنبه نوزدهم شهریور 1390 ] [ 11:10 ] [ زیلان ]

سلام به دوستان و همراهان همیشگی یک ویدئوی رقص محلی زنان خراسان شمالی با لباس های محلی که در ادامه مطلب میتونید مشاهده کنید .


ادامه مطلب
[ شنبه نوزدهم شهریور 1390 ] [ 11:2 ] [ زیلان ]

برای دیدن باقی تصاویر به ادامه مطلب مراجعه کنید .....

 


ادامه مطلب
[ چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 ] [ 19:42 ] [ زیلان ]
امروزه ورود مدلهاي لباس جديد و بي‌هويت خارجي و عمدتا غربي موجب شده تا لباس‌هاي بومي و محلي كه معرف فرهنگ غني و بومي مناطق مختلف بوده از رونق افتاده و كم كم رنگ فراموشي به خود بگيرد.
استان خراسان شمالي از جمله مناطقي است كه به دليل حضور اقوام مختلف به گنجينه فرهنگها شهرت يافته و جلوه اين رنگين كمان فرهنگي و تنوع قومي را بخصوص در لباس محلي اين نزادها بيشتر مي توان ديد.
لباسهاي سنتي زنان كرمانج و تركمن خراسان شمالي لباسهايي اصيل و ايراني است كه طرح و نگار نقش بسته بر آن چشمها را به ميهماني طبيعت مي برد و هر نقش نمادي است كه پيشينه اي ديرينه دارد.
زنان و دختران كرمانج و تركمن اين ديار در درازناي تاريخ پوشش اصيل خود را كه گويا هويت آنان است حفظ كرده اند و به عنوان ميراثي گرانسنگ، پشت به پشت به نسل بعدي منتقل كرده اند.

 

                               


ادامه مطلب
[ یکشنبه دوازدهم تیر 1390 ] [ 18:8 ] [ زیلان ]
وجود قوميت هاي مختلف از جمله كرمانج ها، ترك ها، تات ها، تركمن ها و... در اين استان باعث شده علاوه بر آداب و رسوم مختلف، رنگ هاي متفاوت و زيباي پوشش و صنايع دستي آنها نيز در كنار يكديگر زيبايي خاصي را بيافريند. مردم اين استان در گذشته براي نياز به پوشش، وسايل و اسباب خود، صنايع دستي توليد مي كردند. اما امروزه اين هنر تبديل به صنعت شده كه عمدتا با استفاده از مواد اوليه بومي و انجام مراحل توليد به وسيله ابزار ساده دستي محصولاتي ساخته مي شود كه در هر واحد آن ذوق هنري و خلاقيت فكري سازنده به نحوي تجلي يافته و همين عامل وجه تمايز اصلي اين گونه محصولات از مصنوعات مشابه ماشيني و كارخانه اي است. صنايع دستي يكي از مظاهر هنري، فرهنگي و تاريخي هنر منطقه محسوب مي شود و اگر اين صنايع در منطقه اي فراموش شود بي شك فرهنگ، هنر و تاريخ آن ملت نيز فراموش خواهد شد. اگر به هر نقطه از خراسان شمالي بنگريم شاهد صنايع دستي متفاوت و زيبا خواهيم بود از آن جمله مي توان به صنايع دستي شهرستان هاي بجنورد، شيروان، جاجرم، فاروج، مانه و سملقان و اسفراين خراسان شمالي اشاره كرد كه عبارتند از:
    شهرستان بجنورد: چارق دوزي، سفره كردي، ساخت سازهاي سنتي، زيورآلات سنتي، ابريشم بافي، نمد مالي، صحافي سنتي، قالي و قاليچه تركمن، رو دوزي سنتي (بخيه دوزي)، البسه محلي، جاجيم بافي، پلاس بافي و... بوده كه از بين اين رشته ها صحافي سنتي، جاجيم بافي و پلاس بافي جزء رشته هاي منسوج شده است.
    شهرستان شيروان: نمد مالي، سفره كردي، چوخه بافي، پي تاو، پشتي و گليم و... است كه چوخه بافي و پي تار از رشته هاي در حال منسوخ شدن هستند.

ادامه مطلب
[ یکشنبه دوازدهم تیر 1390 ] [ 17:52 ] [ زیلان ]

يكي از هنرهاي دستي  بانوان هنرمند استان خراسان شمالي هنر چاروق دوزي مي باشد .

              

چاروق پاپوش سنتي مردم خراسان شمالي است كه با استفاده از چرم گاو، نخهاي ابريشمي رنگارنگ و نخ گلابتون در انواع مختلف: توري، پرده بند و تمام چرم (پشت باز و پشت بسته) توليد مي شود.

قدمت هنر چاروق دوزي در احتمالاً به دوره (ساساني) و اوج تزئينات آن به دوره(صفوي مي رسد كه زيبايي و تنوع طرح و نقوش آن، چشم هر هنرشناسي را شيفته نقوش انتزاعي و اصيل خود مي نمايد

از انواع چاروقهاي توليد شده استان در طي دوره هاي مختلف تاريخي مي توان به انواع كنفي ،تمام پوست، كشاورزي ،تمام چرم، توري،پرده بند و...، اشاره نمود، كه هر كدام با روشي خاص و با استفاده ازچرم، پوست عمل آوري شده و مواد مختلفي چون پنبه، كنف، ابريشم و...،تهيه مي شده است.

تو ادامه مطلب می تونین ابزار و مواد اوليه چاروق دوزي رو بخونین .................


ادامه مطلب
[ یکشنبه دوازدهم تیر 1390 ] [ 17:31 ] [ زیلان ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

هدف از ایجاد این وبلاگ آشنایی شما عزیزان با پوشاک کرمانج و ذکر مطالب مربوط به کرمانج هامی باشد لطفا برای بهبود آن نظرات و پیشنهادها وانتقادهای خودرا در قسمت نظرات وبلاگ
یا این ایمیل قرار دهید.(باو خدو رحمتی من ).
zilanshirvan1@yahoo.com
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت

كد ماوس

.

تماس با ما
دریافت کد حرکت متن